Kompromis w negocjacjach – Definicja

Facebooktwitterpinterestmail

Kompromis, to zakończenie negocjacji  takim porozumieniem, że co najmniej jedna ze stron rezygnuje przynajmniej z części swoich oczekiwań, po to by mogło dojść do tego porozumienia.

W rezultacie, przynajmniej jedna z biorących udział w negocjacjach stron, nie jest w pełni zadowolona z zawartej transakcji.

Do kompromisu dochodzi, gdy jedna ze stron twardo upiera się przy swoim stanowisku i podchodzi do negocjacji jak do walki o to, kto kogo zmusi do kapitulacji przez zawarcie porozumienia przy jednoczesnej rezygnacji z ustalonych przed negocjacjami swoich celów. Jednocześnie, taka osoba nie ma zamiaru nawiązać konstruktywnego dialogu by poszukać rozwiązania w obszarach innych niż ten, przy którego parametrze się upiera.

Taki rodzaj negocjacji, w trakcie których co najmniej jedna ze stron skupia się na pojedynczym żądaniu (zwykle wyłącznie na cenie) nazywamy negocjacjami pozycyjnymi.

Kompromis jest niekiedy błędnie nazywany rezultatem „wygrana-wygrana”. Nazwanie kompromisu rozwiązaniem wygrana-wygrana może być słuszne tylko w przypadku bardzo prostych negocjacji, gdy na przykład jednej osobie zależy na pozbyciu się starego zardzewiałego roweru, którego nie ma gdzie trzymać i sprzedaje go po niższej cenie niż się spodziewał, ale i tak jego najważniejszym celem było pozbycie się zbędnej rzeczy, więc mimo wszystko jest szczęśliwy, że udało mu się ją sprzedać.

Kompromis jest zatem zazwyczaj finałem negocjacji o charakterze wygrana-przegrana a nawet przegrana-przegrana.

Nie na leży również mylić określenia kompromis ze słowem consensus, gdyż to drugie oznacza jednomyślność, zgodę, akceptację danej sytuacji i warunków przez wszystkich zaangażowanych w dany temat osób, czyli porozumienie.

 

Ostatnia aktualizacja: 24.04.2016


 

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj swój komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *